Alleen op reis na je scheiding: ga jij nog terug naar de plek die ooit van jullie was?

door | 18 juli 2026 | Blog

Alleen op reis na je scheiding kan best spannend zijn. Je moet plots helemaal alleen de reis organiseren, alleen op restaurant gaan en niemand hebben om de mooie momenten meteen mee te delen. Toch is dat voor veel mensen nog niet eens het moeilijkste deel. De echte twijfel begint vaak bij de bestemming. Ga je terug naar de plek waar jullie samen zoveel mooie herinneringen maakten? Of kies je bewust iets nieuws, omdat je bang bent dat het verdriet je daar volledig zal overspoelen?

Philippe deelde deze week precies die twijfel in de besloten groep van mijn mini-training Scheiden is Rouwen. Dertig jaar geleden verloor hij zijn hart aan een Grieks eiland. Het werd zijn persoonlijke happy place. Een plek waar hij kon ademen, tot rust kwam en zich na moeilijke periodes opnieuw helemaal gelukkig voelde. Later reisde hij er ook meerdere keren met zijn partner naartoe. Samen maakten ze er mooie herinneringen. Vorig jaar keerden ze nog eens terug, na een zware periode met een burn-out, chronische stress en een relatie die steeds verder was vastgelopen. Hij hoopte dat de rust, de zon en hun liefde voor het eiland hen opnieuw dichter bij elkaar zouden brengen. De reis was mooi, maar de relatie strandde kort daarna alsnog.

Nog vóór de breuk had hij al een volgende reis geboekt. Deze keer zou hij alleen gaan. Nu de vertrekdatum dichterbij komt, voelt hij in plaats van voorpret steeds meer spanning en verdriet. Het Griekse eiland is namelijk niet zomaar een vakantiebestemming. Het is de plek waar hij zichzelf vond, maar ook de plek waar zoveel herinneringen aan zijn ex liggen. Daar voelde hij zich na lange tijd opnieuw gelukkig. Tegelijk is hij bang dat hij haar er verschrikkelijk zal missen.

En dus vraagt hij zich af:
Wat als ik daar alleen maar loop te huilen?
Stel je voor dat ik haar daar nog harder mis dan thuis?
Doe ik mezelf dit aan omdat ik werkelijk wil gaan, of omdat ik wil bewijzen dat ik sterk ben?
En wanneer ik thuisblijf… geef ik dan ook een plek op die al lang vóór onze relatie van mij was?

Hij eindigde met de woorden:
“Wat ga ik mezelf aandoen?”

Maar onder die vraag ligt volgens mij iets veel diepers:
“Kan ik erop vertrouwen dat ik mezelf daar kan dragen wanneer het verdriet komt?”

Want misschien zoek je helemaal niet alleen naar het antwoord op de vraag of je wel of niet moet gaan. Misschien wil je vooral weten welke keuze het minste pijn zal doen. Alleen bestaat die pijnloze keuze vaak niet. Ga je terug, dan kunnen de herinneringen je diep raken. Blijf je weg, dan kan het voelen alsof je door de scheiding nóg iets verliest waar je zo graag kwam. Dus wat is nu helpend in een rouwproces? Bescherm je jezelf door voorlopig weg te blijven? Of kan het juist helend zijn om terug te gaan en daar bewust ruimte te maken voor wat gevoeld wil worden? Daar wil ik in dit blog samen met jou naar kijken.

In het kort:

  • Alleen op reis na je scheiding kan oude herinneringen, gemis en lichamelijke spanning oproepen.
  • Een gezamenlijke vakantiebestemming vermijden is niet automatisch vluchten; soms is tijdelijk wegblijven liefdevolle zelfzorg.
  • Blijf je alles vermijden wat aan je ex doet denken, dan kan jouw wereld steeds kleiner worden en de emotionele lading juist blijven bestaan.
  • Teruggaan kan helend zijn wanneer je ruimte maakt voor verdriet en van de reis geen examen maakt waarmee je moet bewijzen dat je sterk bent.
  • Je hoeft niet te kiezen tussen exact dezelfde reis opnieuw maken en de bestemming voorgoed opgeven.
  • De belangrijkste vraag is uiteindelijk welke keuze jij kunt maken zonder jezelf opnieuw te verlaten.

 

Waarom voelt alleen op reis na je scheiding ineens zo beladen?

Alleen op reis na je scheiding gaat vaak over veel meer dan een vliegtuig nemen, een hotel boeken of voor het eerst in je eentje aan tafel zitten. Zodra je aan die ene bestemming denkt, reis je in gedachten al terug naar alles wat daar gebeurde. Je ziet jullie misschien opnieuw samen door dat kleine straatje wandelen. In gedachten zit je weer aan dat tafeltje waar jullie eindeloos praatten. De geur van zonnecrème, het geluid van de zee of zelfs een bepaald gerecht kan je in één seconde terugbrengen naar toen.

Een plek kan een emotionele tijdmachine worden. Voor je het weet, ben je dus niet alleen bezig met de vraag of je opnieuw naar dat land of hotel wilt. Je komt ook in aanraking met het gemis van je maatje, de hoop die je misschien tijdens jullie laatste reis nog voelde en de toekomst waarvan je toen dacht dat jullie die samen zouden beleven.

Misschien was die vakantie zelfs een laatste poging om opnieuw verbinding te vinden. Je hoopte dat de rust, de zon of het samenzijn jullie dichter bij elkaar zou brengen. Wanneer de relatie daarna toch eindigde, krijgt die plek nog een extra emotionele lading.

Je rouwt daar niet alleen om je ex, maar ook om de versie van jezelf die daar gelukkig was.

Om het vertrouwde gevoel van samen vertrekken. Om de plannen die jullie maakten. En soms zelfs om het idee dat die plek altijd een beetje van jullie zou blijven. Ook dát is rouw. We noemen dit secundaire rouw.

Na een scheiding verlies je namelijk veel meer dan de persoon met wie je samen was. Ook vertrouwde gewoontes, vakantierituelen, lievelingsplekken en toekomstbeelden kunnen plots wankelen. Daardoor begint de reis gevoelsmatig vaak al weken vóór je vertrek. Terwijl je thuis nog gewoon je koffer moet pakken, is jouw hoofd al bezig met vragen als:

Wat als ik daar alleen maar loop te huilen?
Ga ik mijn ex daar nog harder missen dan thuis?
Kan ik ooit nog genieten van een plek waar wij samen zo gelukkig waren?

Wanneer je dit voelt, hoef je jezelf dus niet zwak of overdreven te vinden. Alles in jou herkent een plek waar liefde, hoop en verlies dicht bij elkaar liggen.

Nieuwe herinneringen hoeven de oude niet te vervangen. Ze mogen ernaast komen liggen.

Alleen voelt dat vaak nog ver weg wanneer de herinneringen zo vers zijn. En precies daar ontstaat de volgende twijfel: bescherm je jezelf door voorlopig weg te blijven? Of zorgt het vermijden er juist voor dat die plek steeds meer beladen raakt?

Moet je een gezamenlijke vakantiebestemming na je scheiding vermijden?

Toen Philippe zijn twijfel hierover deelde in mijn mini-training Scheiden is Rouwen, kwamen er verschillende reacties. Mooi om te zien hoeveel herkenning zijn vraag opriep en hoe mensen vanuit hun eigen ervaring met hem meedachten. Mocht je die eerste belangrijke stap in jouw rouwproces willen zetten én ook deelgenoot worden van deze groep, dan ben je welkom. 

Eén vrouw was na haar scheiding teruggegaan naar de plek waar zij jarenlang met haar gezin vakantie vierde. Voor haar voelde dat bevrijdend. De herinneringen waren er nog, maar voor het eerst kwam er ook rust naast te staan. Iemand anders had er bewust voor gekozen weg te blijven, de herinneringen te bewaren zoals ze waren en op een andere bestemming een nieuw hoofdstuk te beginnen. Een derde koos voor een tussenweg: wel terug naar hetzelfde land, maar naar een andere streek, zodat het vertrouwde gevoel bleef, maar er ook ruimte ontstond voor iets nieuws.

En dan waren er ook mensen die merkten dat teruggaan juist steeds moeilijker werd. De plek die ooit als thuiskomen voelde, confronteerde hen nu vooral met alles wat verdwenen was. Al die verschillende reacties laten zien dat er geen antwoord bestaat dat voor iedereen klopt.
Teruggaan is niet automatisch moedig of helend. Voorlopig wegblijven hoeft ook niet te betekenen dat je voor je rouw vlucht.

Soms is het een liefdevolle vorm van zelfzorg om te erkennen dat een plek op dit moment te veel emoties oproept. Dat geldt zeker wanneer je zenuwstelsel al voortdurend onder spanning staat en je nog weinig ruimte voelt om jezelf op te vangen wanneer het verdriet komt.
Tegelijk kan vermijden een valkuil worden wanneer steeds meer plekken verboden terrein beginnen te voelen. Eerst ga je niet meer naar dat ene vakantiehuisje. Daarna vermijd je ook jullie favoriete restaurant, bepaalde muziek, gezamenlijke vrienden of alles wat herinneringen aan je ex oproept. Langzaam wordt je wereld dan steeds kleiner. Je leert jezelf dan onbewust dat herinneringen gevaarlijk zijn en dat je ze alleen aankunt door ervan weg te blijven.

Een plek mag vandaag nog te pijnlijk zijn, zonder dat ze daarom voor altijd verloren is.

Het verschil zit vooral in de reden waarom je wegblijft. Geef je jezelf bewust wat tijd omdat teruggaan vandaag te veel van je vraagt? Of laat je de angst voortaan bepalen welke plekken nog deel mogen uitmaken van jouw leven?

Dat onderscheid vraagt dat je eerlijk naar jezelf durft te kijken. Want soms bescherm je jezelf door afstand te nemen. Op andere momenten houdt diezelfde afstand de emotionele lading juist in stand. Precies daarom is het belangrijk om ook te kijken naar wat er kan gebeuren wanneer je wél teruggaat.

Wat kan er gebeuren wanneer je wel teruggaat?

Wanneer je besluit terug te gaan, helpt het om eerlijk te zijn over wat die reis kan oproepen. De kans is groot dat de herinneringen daar veel intenser binnenkomen. Misschien voel je al spanning wanneer je aankomt. Je lichaam herkent de route, de geur van de lucht, het uitzicht vanaf het terras of die ene plek waar jullie vroeger samen zaten. Wat thuis nog op afstand leek, kan daar plots weer heel dichtbij komen.

Ook momenten die vroeger vanzelfsprekend gedeeld werden, kunnen pijnlijk zijn. Alleen ontbijten. Zelf beslissen wat je die dag gaat doen. Naar een zonsondergang kijken zonder degene die vroeger naast je stond.

Misschien had je gehoopt dat jouw favoriete plek meteen weer als thuiskomen zou voelen. Dan kan het schrikken zijn wanneer dat de eerste dagen helemaal niet zo is. Alles wat vroeger zo vertrouwd was, kan nu heel ongemakkelijk aanvoelen. Dat zegt niets over de juistheid van jouw keuze. Jouw hoofd en lichaam herkennen simpelweg alles wat je daar samen hebt beleefd.

Schoonheid en verdriet kunnen op hetzelfde moment aanwezig zijn.

Je kunt geraakt worden door het gemis en vijf minuten later opnieuw verwonderd zijn door de zee, de natuur of de stilte om je heen.
Precies daarin kan zo’n reis ook iets waardevols teruggeven. Misschien ontdek je dat jouw liefde voor die bestemming nog altijd van jou is. Tegelijk ervaar je dat je zelfstandig kunt reizen en beslissingen kunt nemen zonder voortdurend met iemand rekening te houden. Het verdriet mag volledig aanwezig zijn, terwijl je ook opnieuw geniet van wat er wél nog is.

Rouw reist misschien met je mee, maar hoeft niet de volledige reis te bepalen.

Daarbij is één ding belangrijk: maak van de reis geen examen.
Vertrek je met de opdracht dat je volop moet genieten, jouw tranen moet tegenhouden en aan iedereen moet bewijzen dat je sterk genoeg bent? Dan loop je het risico om jezelf opnieuw voorbij te lopen.

Misschien herken je dat patroon wel. Jarenlang hield je rekening met wat een ander nodig had. Na de scheiding leg je jezelf vervolgens de druk op om te tonen dat je alles alleen aankunt. Ook dat kan een vorm van zelfverlating zijn.

Teruggaan kan werkelijk helend worden wanneer je jezelf toestemming geeft om te voelen wat er gevoeld wil worden. Misschien betekent dat dat je een dag rustiger aan doet, huilt wanneer een herinnering je raakt of jouw plannen aanpast zodra je merkt dat je te veel van jezelf vraagt. Wat als dat helemaal oké mag zijn? Misschien ontstaat juist daar de ruimte om van deze reis een persoonlijke retraite te maken.

Je bent even weg van de dagelijkse drukte. Er is meer stilte. Meer tijd om te schrijven, te wandelen, te luisteren naar wat er in jou leeft en bewust bezig te zijn met jouw rouwproces.

Actief rouwen vraagt altijd twee bewegingen: doen én voelen

Alleen voelen kan ervoor zorgen dat je blijft ronddraaien in het verdriet. Alleen maar doen kan een manier worden om ervoor weg te lopen. Door doen en voelen met elkaar te verbinden, ontstaat er stap voor stap beweging in je rouwproces. Je hoeft dat actieve rouwen trouwens niet helemaal alleen vorm te geven. Ik zie geregeld dat klanten uit mijn K.R.A.C.H.T.-methode© hun traject meenemen op reis. Dat is een groot voordeel van online werken. Ze kunnen een webinar volgen, een oefening doen, schrijven over wat er bovenkomt of hun ervaring delen in de groep.

Tegelijk blijven ze verbonden met mij, mijn team en de andere deelnemers. Daardoor hoeven ze hun proces daar niet helemaal alleen te dragen, ook al zijn ze fysiek wel alleen op reis. Binnen K.R.A.C.H.T. hoef je die innerlijke reis nooit alleen te maken.

Wanneer je daar ter plekke bewust ruimte maakt voor de herinneringen én voor nieuwe ervaringen, kan er langzaam iets verschuiven. Het verleden hoeft daarvoor niet uitgewist te worden. Gaandeweg ontdek je dat er naast wat verloren ging ook weer iets nieuws mag ontstaan.
Misschien kom je nog steeds met verdriet thuis, maar voelt het wel zachter. Je hebt ter plaatse een laag doorvoeld die je thuis nog uit de weg ging. Daardoor vertelt die plek niet langer alleen wat je bent kwijtgeraakt, maar ook hoeveel je inmiddels zelf kunt dragen. Ontdekken hoeveel draagkracht er in jou zit, kan je zelfvertrouwen enorm versterken.

Toch is teruggaan na een relatiebreuk op dit moment niet voor iedereen de meest liefdevolle keuze. Soms voel je dat zo’n reis meer van je vraagt dan je nu kunt dragen en dat er nauwelijks nog ruimte overblijft voor verlangen of voorpret. Dan verdient ook de keuze om voorlopig weg te blijven de nodige aandacht.

Wat doet het met je wanneer je besluit weg te blijven?

Besluiten om voorlopig niet terug te gaan, kan opluchting geven. Misschien merk je dat de spanning in jouw lichaam meteen wat zakt zodra je de reis uitstelt. Je hoeft jezelf even niet bloot te stellen aan al die herinneringen en krijgt ruimte om eerst wat meer grond onder je voeten te voelen.

Dat kan een heel liefdevolle keuze zijn, zeker wanneer de gedachte aan vertrekken vooral paniek, uitputting of het gevoel dat je helemaal blokkeert oproept. Dan kan zo’n langverwachte reis plots veranderen in een emotionele opdracht die op dit moment te veel van je vraagt.

Bewust uitstellen klinkt dan bijvoorbeeld als:
“Deze reis vraagt dit jaar meer van mij dan ik kan dragen. Ik geef mezelf tijd en kijk later opnieuw wat klopt.”

Dat komt vanuit een heel andere plek dan:
“Ik kan daar nooit meer heen, want dat verdriet kan ik niet dragen.”

In die tweede gedachte krijgt angst veel meer macht. De plek wordt als het ware afgesloten, omdat je bang bent voor wat je daar zou kunnen voelen. Op korte termijn geeft vermijden vaak rust. Op langere termijn kan de emotionele lading juist groter blijven, omdat je jezelf telkens bevestigt dat je alleen veilig bent zolang je uit de buurt van die herinneringen blijft.
Dat betekent alleen niet dat je jezelf dan maar moet dwingen om te gaan. De eerlijkere vraag is:
Wie neemt deze beslissing?

Is het jouw volwassen deel dat voelt: “Dit is nu te veel, ik geef mezelf tijd”
Of is het vooral jouw angst die zegt: “Hier kan ik nooit meer naartoe, want ik kan mijn verdriet niet dragen”

Dat onderscheid vraagt dat je eerlijk naar jezelf durft te kijken.
Misschien geef je opnieuw iets op waar jij diep vanbinnen nog altijd naar verlangt, alleen omdat moeilijke gevoelens zouden kunnen opkomen. Ook dat kan een vorm van zelfverlies worden.

Je ex hoeft na de scheiding niet ook nog de landkaart van jouw verdere leven te bepalen.

Jij mag zelf bepalen welke plekken, landen en ervaringen deel uitmaken van jouw toekomst. Vandaag kan het nog te vroeg voelen. Later kies je wellicht voor een andere vorm, op jouw tempo, stap voor stap. En precies daar ontstaat ruimte voor een andere mogelijkheid.
Je hoeft namelijk niet te kiezen: exact dezelfde reis opnieuw maken of die plek voorgoed uit jouw leven schrappen. Er bestaat ook een derde weg.

Hoe kun je alleen op reis na je scheiding zonder jezelf te forceren?

Die derde weg kan er voor iedereen anders uitzien. Je kunt teruggaan naar dezelfde bestemming en toch een andere verblijfplaats kiezen. Vertrouwde plekken mogen afgewisseld worden met nieuwe routes en ervaringen. Misschien maak je de reis wat korter, plan je bewust rustdagen in of spreek je vooraf af wie je kunt bellen wanneer het verdriet je plots overvalt.

Ook ter plaatse mag je jouw plannen aanpassen. Je hoeft niet naar iedere plek terug waar jullie samen zijn geweest. Kies eventueel één moment waarop je bewust stilstaat bij wat jullie daar samen hebben beleefd. Schrijf iets, maak een wandeling of geef bewust ruimte aan een herinnering die nog veel emotionele lading draagt.

Je hoeft de hele ui niet tijdens één reis af te pellen.

Wie mij nog niet zo lang volgt, vraagt zich misschien af wat ik met die ui bedoel. In mijn mini-training Scheiden is Rouwen vergelijk ik het rouwproces met een ui. Zoals een ui uit verschillende lagen bestaat, kom je ook in jouw rouwproces telkens een nieuwe laag tegen die aandacht vraagt.

Nieuwe herinneringen maken betekent bovendien niet dat je de oude moet uitwissen. De relatie is een deel van jouw levensverhaal geweest. De mooie momenten mogen mooi blijven, ook al kreeg het verhaal een ander einde dan je ooit had gehoopt.

Heling vraagt geen geheugenverlies.
Oude herinneringen mogen blijven bestaan terwijl jij jezelf toestemming geeft om nieuwe te maken.

Dat betekent nog niet dat die plek meteen weer vertrouwd voelt. Toch kan er langzaam iets veranderen wanneer je jezelf de ruimte geeft om er op een andere manier aanwezig te zijn. De vraag wordt dan minder: “Moet ik wel of niet teruggaan?”
Veel belangrijker is wat jij nodig hebt om jezelf onderweg niet opnieuw te verlaten. Om dat te ontdekken, mag je vooral eerlijk leren luisteren naar jezelf.

Welke keuze helpt jou om dicht bij jezelf te blijven?

Uiteindelijk kan niemand anders voor jou bepalen of alleen op reis na je scheiding nu helpend is. Ook de goedbedoelde reacties van anderen kunnen jouw antwoord niet geven. Wat voor de ene persoon louterend voelt, kan voor iemand anders nog te veel zijn.

Daarom helpt het om jezelf een paar eerlijke vragen te stellen:

  • Was deze plek ook los van mijn ex al belangrijk voor mij?
  • Voel ik naast de angst nog altijd een oprecht verlangen om te gaan?
  • Wil ik deze reis maken om iets te ervaren of om te bewijzen dat ik sterk ben?
  • Kan ik de reis aanpassen aan wat ik vandaag aankan?
  • Wat heb ik nodig om mezelf op te vangen wanneer het verdriet opkomt?
  • Wie kan op dat moment voor mij een steunpilaar zijn?

Zoek dus niet naar de pijnloze keuze, maar naar de keuze die jij kunt dragen. Wanneer je gaat, kun je geraakt worden door wat er niet meer is. Blijf je thuis, dan kan het pijn doen om een plek los te laten waar je nog steeds naar verlangt.

De juiste keuze is niet de keuze zonder verdriet, maar de keuze waarin jij jezelf niet verlaat.

Precies daar raakt dit thema ook aan codependentie. In mijn visie kun je rouw en codependentie niet los van elkaar zien. Beide vragen aandacht wanneer je jouw breuk werkelijk wilt verwerken, jezelf wilt terugvinden en oude patronen wilt doorbreken. Na een scheiding zoeken veel mensen hun antwoorden en bevestiging buiten zichzelf. Ze vragen anderen wat verstandig is, voelen druk om sterk te zijn of laten angst bepalen wat ze nog durven.

Dat is precies waarom ik mijn mensen binnen K.R.A.C.H.T. nooit vertel wat ze wel of niet moeten doen. Daarmee zou ik hun afhankelijkheid van antwoorden buiten zichzelf juist verder versterken, terwijl ze mogen leren vertrouwen op hun eigen innerlijke kompas. K.R.A.C.H.T. helpt je op weg naar innerlijke vrijheid, met de juiste handvatten om steeds meer op jezelf te leren vertrouwen.

Wat dit thema betreft: je kunt besluiten nu te gaan, de reis uit te stellen of een andere route te kiezen die beter past bij waar je vandaag staat. Niemand anders kan voelen welke keuze jou het dichtst bij jezelf houdt. Wat je vandaag ook kiest, die beslissing bepaalt niet voorgoed wat deze plek later nog voor jou kan betekenen.

Een bestemming die nu nog veel pijn oproept, kan mettertijd opnieuw zachter voelen.
Het doel is niet om terug te keren naar hoe het vroeger was. Dat hoofdstuk is voorbij. Wel mag je ontdekken wie jij vandaag bent en wat er, naast alles wat verloren ging, opnieuw van jou mag ontstaan.

Voel je dat dit over veel meer gaat dan alleen een vakantie? Over rouwen, jezelf opnieuw leren vertrouwen en voorkomen dat angst of oude patronen jouw keuzes blijven bepalen? In mijn gratis masterclass “Gelukkig(er) leven na je scheiding” neem ik je mee in de belangrijkste stappen om jouw breuk te verwerken, jezelf terug te vinden en anders te leren kiezen in de liefde.
Voel je dat dit jouw volgende stap mag zijn? Via deze link reserveer je jouw persoonlijke toegang.

Ik ontmoet jou heel graag tijdens de gratis masterclass. Maak je geen zorgen over jouw privacy. Ik werk met een privéchat waarin jij al jouw vragen kunt stellen en je komt niet in beeld.

Verwerk je breuk.
Vind jezelf terug.
Kies anders in de liefde. 💔❤️‍🩹❤️
Je scheiding is geen einde. Het is een kans om jezelf nooit meer te verliezen.

Van hart tot hart,
Veerle

FAQ over ‘alleen op reis na je scheiding’ ➡️

Is alleen op reis gaan na je scheiding een goed idee?

Dat kan zeker helpend zijn, zolang je de reis afstemt op wat jij op dit moment kunt dragen. Alleen reizen kan ruimte geven om te voelen, tot rust te komen en opnieuw vertrouwen in jezelf op te bouwen. Maak er alleen geen examen van waarin je moet bewijzen dat je sterk bent.

Kun je beter een nieuwe vakantiebestemming kiezen na een relatiebreuk?

Daar bestaat geen algemeen juist antwoord op. Een nieuwe plek kan rust en ruimte geven voor nieuwe ervaringen. Teruggaan naar een vertrouwde bestemming kan dan weer helpen om te ervaren dat die plek ook zonder je ex nog iets voor jou mag betekenen. De belangrijkste vraag is welke keuze jou het dichtst bij jezelf houdt.

Is het vermijden van gezamenlijke plekken slecht voor je rouwproces?

Tijdelijk afstand nemen kan liefdevolle zelfzorg zijn wanneer een plek nog te veel oproept. Blijf je alles vermijden wat aan je ex doet denken, dan kan de emotionele lading juist groter blijven. Je leert jezelf dan onbewust dat je alleen veilig bent zolang je uit de buurt van die herinneringen blijft.

Hoe kan ik rouw beter begrijpen en actief ruimte maken voor wat ik voel?

In mijn mini-training Scheiden is Rouwen neem ik je daar stap voor stap in mee. Zet vandaag nog jouw eerste stap hierin en geniet van de 50 euro korting die je hier van mij krijgt.

Hoe bereid je je voor op een reis vol herinneringen aan je ex?

Maak vooraf een plan dat ruimte laat voor zowel rust als emoties. Kies eventueel een andere verblijfplaats, plan minder activiteiten en bedenk wie je kunt bellen wanneer het zwaar wordt. Neem iets mee wat jou helpt om te schrijven, voelen of tot rust te komen en geef jezelf toestemming om jouw plannen onderweg aan te passen.

Wat als je tijdens de reis veel verdriet of spijt krijgt?

Verdriet betekent niet automatisch dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt. Een plek kan oude herinneringen wakker maken, ook wanneer teruggaan uiteindelijk helpend is. Merk je dat het te veel wordt, vertraag dan, zoek steun en pas jouw plannen aan. Je hoeft jezelf nergens doorheen te duwen om vooruit te gaan.

Waar vind ik herkenning en verbinding met andere gescheiden mannen en vrouwen?

Dan ben je welkom in The Lighthouse Club, waar je jouw verhaal kunt delen met mensen die begrijpen wat er in jou leeft. Op een laagdrempelige manier krijg jij in deze community heel eenvoudig waardevolle inzichten.

Dit blog is geschreven door Veerle De Muynck, rouwtherapeut en codependentiecoach voor gescheiden mannen en vrouwen.
“Vanuit mijn eigen ervaring met twee scheidingen, vele opleidingen én jarenlange begeleiding van klanten ontwikkelde ik de K.R.A.C.H.T.-methode©, waarin rouw, hechting en relatiepatronen samenkomen. Alles op één adres kunnen aanbieden was mijn missie. Zo kun jij de ruis om je heen loslaten en jouw aandacht richten op wat er echt toe doet: je breuk verwerken, jezelf terugvinden en oude patronen doorbreken.”

 

Lees ook

Alleen verder na lange relatie: “Wie ben IK zonder WIJ?”

Wanneer je na een lange relatie alleen verder moet. Je dacht misschien dat vooral die stilte in huis het moeilijkste zou zijn. Maar wat als je ontdekt dat je niet alleen je partner mist, maar ook een stukje van jezelf bent kwijtgeraakt? Want wie ben je eigenlijk...

Te veel bezig met je scheiding? Voelen is niet voeden.

Ben je bang dat je te veel bezig met je scheiding bent? Dat je door te praten, voelen en terugkijken juist blijft hangen in je verdriet? Misschien denk je daarom dat doorgaan veiliger is dan stilstaan. Maar wat als precies dáár de verwarring zit? Want je pijn voelen...

Vertrouwen herstellen na liegen: hoe leer je weer vertrouwen?

Wanneer je ontdekt dat je ex vaker tegen je heeft gelogen, doet dat pijn. Maar op een bepaald moment gaat het niet meer alleen over hem. Of over haar. Dan gaat het over wat al dat liegen, verzwijgen en ontkennen met jóu heeft gedaan. Misschien voelde je al langer dat...

Ze zeggen dat ik al verder had moeten zijn…

“Komaan hé, herpak je eens. Je ex gaat toch ook gewoon verder met zijn leven?” Of: “Het is ondertussen al vijf maanden geleden. Vind je zelf niet dat je al wat verder had moeten staan?” Misschien heb jij zo’n zin ook al eens gehoord sinds je scheiding of relatiebreuk....

Had ik mijn relatie kunnen redden?

“Wat als we toen al hadden geweten wat we nu weten?” Die vraag kan na een scheiding pijnlijk lang blijven hangen. Zeker wanneer jij ondertussen wél oude patronen herkent en steeds beter begrijpt wat er binnen jullie relatie speelde. Misschien denk je: als we eerder...

Uit elkaar na vakantie?

Misschien vertrok je deze zomer nog met de hoop dat jullie vakantie iets zou herstellen. Even weg van de drukte. Meer tijd voor elkaar. Misschien eindelijk weer dat gevoel van 'wij'. Maar wat als juist die paar weken zichtbaar maakten wat je thuis al veel langer...

Jezelf kwijt na scheiding? Waarom je niet terug hoeft naar de oude ik

Jezelf kwijt na scheiding. Zo omschrijven zoveel mensen het gevoel waarmee ze na hun breuk achterblijven: “Ik wil gewoon de oude ik terug.” Heel begrijpelijk, want door het verdriet herken je jezelf soms nauwelijks nog. Toch is er een vraag die veel verder gaat: ben...

Meer

GRATIS E-BOOK

Als rouwtherapeut én scheidingscoach help ik dagelijks mensen, met het verwerken van hun scheiding.

Stel je voor dat jij te midden van dit proces een handleiding krijgt,
zodat je exact weet wat je te doen hebt,
zodat je écht weer verder kan met je leven,
zodat je weer vertrouwen krijgt in jouw toekomst.

Ontdek vandaag nog dé 6 stappen die je nodig hebt om
je SCHEIDING als een KANS te zien.

The Light House Club

Ben jij gescheiden?
Zou je graag willen verbinden met andere gescheiden
m/v die voelen wat jij voelt?

Dan ben je welkom,
in mijn privé Facebook groep,

The Lighthouse Club

De groep is 24/7 bereikbaar.

GRATIS GESPREK

Je zou je verhaal wel eens willen vertellen,
niet zomaar om je HART te luchten,
maar omdat je vooruit wilt in je leven!
Zullen we samen ontdekken wat jij nodig hebt?
Tijdens een gevoelsgesprek analyseer ik jouw situatie,
zodat jij DIRECT weet waar je aan toe bent.
Na afloop vertel ik jou of mijn K.R.A.C.H.T.-methode ook
jou kan helpen om terug gelukkig(er) te zijn.
Je krijgt van mij een eerlijk advies, want deze methodiek
is niet voor iedereen.