De angst voor innerlijk werk na een scheiding houdt veel mensen vast in precies datgene waar ze van weg willen. Ze zijn bang om zichzelf tegen te komen. Niet omdat ze zwak zijn, maar omdat hun systeem nog in overlevingsstand staat. En net dat maakt innerlijk werk zo noodzakelijk.
Ik hoor het zo vaak: angst voor innerlijk werk na een scheiding
In mijn gesprekken met gescheiden mannen en vrouwen, hoor ik het echt heel vaak. Meestal durven ze het niet meteen luidop uit te spreken, maar ik voel het tussen de regels door. Ik hoor het ook in de woorden die je gebruikt. En ik voel het in wat je ‘niet’ zegt, of onbewust omzeilt.
Het gaat over die typische angst om ‘jezelf tegen te komen’.
Want ja…
de meeste mensen die ik spreek zijn échte zorgende mensen.
Mensen met een grote focus op de ander.
Als jij dan je hele leven bezig bent geweest met alles en iedereen,
dan is het mega spannend om plots naar jezelf te kijken.
“Ik weet wel dat ik hier iets mee moet… maar ik ben bang om mezelf tegen te komen.”
“Wat als ik onderuit ga en niet meer kan gaan werken?”
“Misschien moet ik eerst nog wat sterker worden en is het nog te vroeg.”
“Wat als het voelen te veel wordt?”
Dit is een heel gekende, onderliggende angst.
Eentje die zelden benoemd wordt, maar bij zó veel mensen leeft.
Maar hallo!?
Vandaag wil ik jou iets heel duidelijk zeggen:
die angst betekent niet dat je zwak bent.
Het betekent ook niet dat je ‘anders’ bent.
En dit gevoel zegt al helemaal niet dat je er niet klaar voor bent.
Geloof me.
Het universum brengt precies op jouw pad wat jij aankan.
En ja, misschien voel je nu bij deze woorden een mega error in je hele systeem,
want je scheiding doet verschrikkelijk veel pijn.
En toch…
dit is jouw moment, lieve jij.
Wat als dit jouw wake-up call is?
Want heb jij al niet veel te lang moeten overleven?
Na een relatiebreuk staat je systeem vaak nog een hele tijd in alarmstand.
Je hebt je rechtgehouden.
Gevochten om het gezin samen te houden.
Moeite gedaan om de ander te helpen – in sommige gevallen zelfs te coachen.
Je hebt vooral gefunctioneerd.
Doorgedaan.
En volgehouden.
En net op het moment dat dit allemaal wegvalt,
wordt de schijnwerper op jou gericht.
Er fluistert iets vanbinnen:
“Moet ik nu echt naar mezelf kijken?”
En oh ja…
dat voelt mega spannend.
I know.
Dus als jij weerstand voelt bij het woord innerlijk werk…
Als je merkt dat je het liever uitstelt, weg relativeert
of denkt: “Ik kan dit werk wel alleen” –
wat eigenlijk een heel logische gedachte is als je al zo lang zoveel alleen doet!
Remember:
je bent niet alleen die zo denkt.
Al die muizenissen in je hoofd zijn normaal.
En nee, je bent niet gefaald.
Dit is een heel menselijk beschermingsmechanisme dat nu heel hard zijn werk doet.
Maar…
hoe herken je die angst nu eigenlijk?
Zodat je tenminste begrijpt wat er in je binnenste gebeurt.
Want pas dán kan je er echt naar leren luisteren.
Hoe herken je de angst voor innerlijk werk na een scheiding?
Het gebeurt na een gevoelsgesprek, na het volgen van mijn webinar “Gelukkig(er) leven na je scheiding”, of na het lezen van een blog.
(Let op hé straks 🫣)
Het wordt stiller vanbinnen…
en tegelijk luider in je hoofd.
In mijn K.R.A.C.H.T.-methode© werken we met delenwerk.
Delen zijn stemmen in jou.
Stukjes van jezelf die elk hun eigen overtuigingen dragen.
Niet om je te saboteren, maar om je te beschermen.
Ze hebben allemaal één en dezelfde positieve intentie:
jou veilig houden, zodat je oude pijn niet opnieuw hoeft te voelen.
Dus het is helemaal niet vreemd dat, na zo’n gesprek of webinar,
jouw innerlijk podium plots vol staat met die delen.
- De twijfelaar.
- De criticus.
- De volhouder.
- De redder.
- De relativerende.
En dat je volwassen, autonome ik…
die wél weet wat goed voor je is,
plots wat naar de achtergrond verdwijnt.
Wat ik ook heel vaak zie gebeuren, is dat mensen beginnen romantiseren.
“Maar zo slecht was het nu ook weer niet.”
“Er waren ook mooie momenten.”
En opvallend genoeg hoor ik die zinnen vaak net ná iets
dat eigenlijk helemaal niet door de beugel kon.
Je lijf schiet dan razendsnel in een copingmechanisme
om de pijn niet te moeten voelen.
Dat kan zich uiten in vermijden.
Verbloemen.
Of over iets helemaal anders beginnen.
Maar ook het kleiner maken dan het was.
We hebben doorheen ons leven heel wat manieren aangeleerd om onszelf te misleiden.
Ook wanneer je plots veel in “ja, maar…”-taal terecht komt, dan mag je weten: dat ook dit een heel gekende vorm van weerstand is.
Heel soms zie ik het tegenovergestelde gebeuren.
Mensen worden plots wat down.
Alsof ze zich neerleggen bij hun lot.
“Dit is mijn lot zeker?”
“Het zal nu toch niet meer beteren.”
“Het is wat het is.”
Ook gedachten als:
“Ik ben te oud.”
“Ik heb daar geen tijd meer voor.”
“Dat is voor andere mensen, niet voor mij.”
komen hier vaak bij kijken.
Al deze bewegingen hebben één ding gemeen.
Het zijn escapes. Ik ben benieuwd welke escape jij herkent? In The Lighthouse Club kan je elke zondag sparren met gelijkgestemden wat het wekelijks blog met jou doet. Klik hier om 1 jaar lid te worden en mee te doen.
Die escapes zijn manieren om het innerlijke werk niet te hoeven doen,
omdat de angst om te voelen soms zó groot is dat we er liever van weglopen.
Ook hier, dat is geen falen.
Dat is bescherming.
Maar…
wat vertelt die weerstand nu eigenlijk over jouw onderbewustzijn?
En waarom werkt het zo hard om jou van innerlijk werk weg te houden?
Wat vertelt die weerstand eigenlijk? Over het onderbewustzijn én veiligheid.
Ons onderbewustzijn is ongelooflijk krachtig. En één ding moet je daarover weten: het houdt niet van verandering.
Niet omdat verandering slecht is,
maar omdat verandering onbekend is.
En voor je onderbewustzijn staat onbekend gelijk aan onveilig.
Vanuit dat onderbewustzijn kiezen we dus bijna automatisch (zonder nadenken want het gebeurt in je onderbewustzijn) voor de makkelijkste weg.
De weg van de minste weerstand.
En dat is de weg die we al kennen.
Onze comfortzone.
Ook al is die comfortzone ‘niet gezond’ voor ons, dat weet jouw systeem namelijk niet.
Je weet vast wel dat groeien binnen die comfortzone onmogelijk is. Iedereen die mij volgt of op mijn pad komt wil heel graag verandering in zijn/haar leven en toch hebben ze zoveel moeite om daarvoor te kiezen. Dat komt o.a. omdat je systeem je vasthoudt, bij de meeste ligt daar ook nog iets anders onder wat ik uitleg in mijn masterclass Gelukkig(er) leven na je scheiding.
Veel mensen blijven jarenlang hangen in het gekende, want dat is vertrouwd. Oude patronen die ooit gediend hebben om te overleven, waar we dus onbewust aan vasthouden. Ooit heeft het gewerkt en was het goed voor ons, maar nu in deze situatie als volwassen persoon na een scheiding of relatiebreuk staat het jou in de weg om stappen te zetten die jou bij je ware zelf kunnen brengen. Het moment dat jij beslist om met innerlijk werk zoals K.R.A.C.H.T. te starten, zet je al een fameuze stap buiten die comfortzone.
En laat ons eerlijk zijn:
stappen zetten in je innerlijke reis,
jezelf aankijken, voelen wat lang werd weggeduwd…
dat is spannend.
Dus als jij weerstand voelt, twijfel, uitstelgedrag of angst,
weet dan: dit gevoel hoort erbij. Dit kan niet anders.
Sterker nog…
die weerstand is precies wat je mag zien als een bevestiging dat je op het punt staat iets fundamenteels te doorbreken in jezelf. Waarmee ik jou wil laten zien dat het eigenlijk een goed teken is!
Je onderbewustzijn daarentegen snapt het nog niet en probeert je vast te houden in een oude, veilige identiteit. Eentje die je kent en die ooit bescherming bood. Ook al beperkt die identiteit je vandaag om terug écht gelukkig te worden. Bang zijn om jezelf tegen te komen betekent niet dat je jezelf niet aankan, maar dat je nog vasthoudt aan een oude versie van jezelf die veiligheid zoekt in bekende patronen. Weerstand is dus geen teken dat je moet stoppen of het niet moet doen. Het is een teken dat er een innerlijk conflict gaande is.
Tussen wie je ooit moest zijn om te overleven
en wie je vandaag stilaan klaar bent om te worden.
Dus ik herhaal want dit is echt belangrijk dat je dit weet. Je onderbewustzijn vecht tegen verandering omdat het denkt dat het je veilig houdt. Maar die veiligheid is vaak niet meer dan comfort in beperking. Daarmee bedoel ik niet dat het jouw uitnodiging is niet om die weerstand weg te duwen, en ook niet om ertegen te vechten. Nee, je mag leren voelen zonder je ermee te identificeren.
Zodra je stopt met jezelf te zien als slachtoffer of vechter, en begint te belichamen wie je wíl zijn,
ontstaat er echte veiligheid. Van binnenuit.
Dan verschuift de vraag van
“Wat als ik mezelf tegenkom?”
naar
“Wie kies ik te zijn, zelfs als het spannend voelt?”
En precies daar
ligt dé sleutel.
Want dit is waarom innerlijk werk na een scheiding niet zomaar een optie is…
maar een noodzakelijke stap om niet te blijven hangen in oude overlevingsmechanismen. In de volgende alinea wil ik je als rouwtherapeut én codependentiecoach vertellen waarom rouw en hechting een onafscheidelijk duo zijn.
Waarom innerlijk werk na een scheiding nu écht nodig is?
Wat ik nu met jou ga delen is misschien wel het belangrijkste stuk van dit blog. Het is iets wat ik doorheen de jaren in mijn praktijk keer op keer heb gezien. En eerlijk? Iets wat ik zelf ook aan den lijve heb ondervonden. Niet alleen mijn opleidingen maar ook mijn twee scheidingen hebben me heel wat geleerd.
Rouwen alleen is niet genoeg.
Ja, je scheiding of relatiebreuk verwerken is de allereerste en noodzakelijke stap. Met verwerken bedoel ik dat je actief mag rouwen en bewust je verdriet mag toelaten, het gemis doorvoelen, de eventuele boosheid erkennen, maar ook mag leren zien dat het verlies jou niet alleen iets kost maar ook zoveel brengt. Maar rouwen alleen zorgt er helaas niet automatisch voor dat je daarna niet opnieuw in dezelfde dynamieken terechtkomt.
Ik weet dat zo zeker, niet alleen omdat ik zelf twee keer gescheiden ben. Maar ook omdat ik het zie gebeuren bij cliënten die onderweg denken ‘ik ga het toch al een keer proberen’. Geloof me, als rouwen op zich zou volstaan, dan zou niemand geen tweede keer in datzelfde pijnlijke verhaal belanden.
Wat ik zie bij zoveel mensen: is dat ze met de beste intenties hun emoties wel toelaten en ‘tijd’ nemen alvorens weer te daten, maar toch vallen ze in herhaling.
Waarom komen ze zichzelf opnieuw tegen?
Niet omdat ze het rouwen verkeerd hebben gedaan. Maar omdat emoties toelaten iets anders is dan innerlijk werk doen.
Rouwen is nodig en altijd de eerste stap. Maar zonder verdieping in hechting, patronen en conditioneringen blijven die emoties als golven komen en gaan zonder dat er écht iets verandert aan de onderstroom. En precies daar zit het verschil.
Innerlijk werk,
hoeft niet ‘hard werken aan jezelf’ te zijn.
Het is gedragen worden terwijl je leert voelen,
en de verbinding legt tussen je hart en je brein.
Dat is het kantelpunt. Want innerlijk werk gaat niet over blijven graven in pijn, maar over begrijpen waarom die pijn steeds opnieuw geactiveerd wordt. Het gaat over zien hoe oude hechtingspatronen, aangeleerde overlevingsmechanismen en diep ingesleten conditioneringen onbewust mee bepalen hoe jij bepaalde mensen aantrekt. Hoe jij liefhebt, je weer aanpast of opnieuw jezelf verliest.
Doorheen de jaren heb ik geleerd
bij mezelf én bij mijn cliënten
dat je pas écht uit herhaling stapt
wanneer rouw en innerlijk werk samen én in de juiste volgorde mogen bestaan.
Je scheiding of relatiebreuk verwerken is altijd de start. Maar om daarna een andere gezonde relatie aan te trekken, mag jij eerst zélf de ware worden.
En daarmee bedoel ik niet perfect.
Wel vrijer.
Bewuster.
Meer verbonden met wie jij werkelijk bent.
Wanneer jij komaf maakt met oude patronen, met jezelf wegcijferen, aanpassen, redden of volhouden, vertrek je vanuit een totaal andere energie. En ja dat voel je meteen wanneer je opnieuw gaat daten. Er zullen in het begin nog wel eens ‘lessen’ op je pad komen, maar doordat je zo bewust bent zal je de rode vlaggen ook meteen zien en er ook naar handelen. Wanneer mijn K.R.A.C.H.T.-cliënten twijfelen, hebben ze 24/7 de gelegenheid om hun gedachten te delen in de groep. Niet alleen ikzelf, mijn twee collega’s en de andere leden staan met veel liefde klaar om jou een eerlijke spiegel voor te houden.
Na het innerlijk werk zal je zien dat je andere mensen aantrekt. Dan zie je veel sneller wat er niet klopt. En vooral:
je kan jezelf blijven in verbinding met de ander.
Dat is misschien nog wel het mooiste geschenk wat je ooit aan jezelf kunt geven. Maar om jezelf te kunnen zijn in een relatie, mag jij jezelf eerst alle ruimte en toestemming geven om te ontdekken wie jij nu werkelijk bent los van rollen, verwachtingen en oude pijn.
Ik ga bijna stoppen hoor met preken 😇, maar wel nog even dit. Sommige mensen voelen ongeduld. Ze zien innerlijk werk als tijdverlies. Het is niet leuk om in rouw te zijn en de meeste mensen willen snel vooruit en weer gelukkig zijn. Maar rouwen en innerlijk werk kan niemand in een vijfde versnelling. Neem je tijd!
Want als je dit stuk overslaat,
kom je jezelf later in een nieuwe relatie opnieuw tegen.
En dat is zó jammer en pijnlijk om binnen x-aantal tijd weer op datzelfde punt te staan en te denken: “Had ik hier maar eerder naar gekeken.” Precies daarom wil ik er de nadruk op leggen dat innerlijk werk na een scheiding geen luxe is. Het is ook geen extraatje, maar een noodzakelijke stap. Want jij verdient het om niet in pijn te blijven hangen, maar om eindelijk vrijer te worden.
Hoe kan ik mijn angst voor innerlijk werk na een scheiding overwinnen?
Het is goed om eerst nog eens te herhalen dat je angst voor innerlijk werk – en voor jezelf tegenkomen – geen blokkade is maar juist een krachtig signaal.
Het betekent dat je op het punt staat iets los te laten waarmee je je lange tijd hebt geïdentificeerd.
Oude rollen en overlevingsstrategieën.
Een versie van jezelf die ooit nodig was,
maar die je vandaag niet meer dient.
Angst ontstaat precies daar waar iets diep vastzit in je identiteit.
In wat je dacht dat je was.
En ja… die confrontatie kan spannend zijn.
Maar het is ook exact die confrontatie
die een echte doorbraak mogelijk maakt.
Je hoeft deze angst dus niet te overwinnen, door het weg te duwen of te negeren.
De uitnodiging is niet ‘weg met die angst’, maar wel:
wie ben jij op het moment dat die angst zich aandient?
Wie ben jij als je het erkent
zonder erin vast te blijven hangen?
Durf jij te kiezen voor de waarheid
boven het comfort van het bekende?
De vraag is dus niet: “Hoe geraak ik van deze angst af?” maar: “Wie word ik wanneer ik mij hier niet langer door laat tegenhouden?”.
Zie je het grote verschil?
En lieve jij, dit hoef je dus echt niet alleen te doen. Sterker nog, niemand kan dit alleen. En niemand zou dat ook moeten proberen, want dan geraak je toch weer teleurgesteld.
Innerlijk werk vraagt veiligheid,
bedding,
en iemand die mee kan kijken
wanneer je het zelf even niet meer ziet.
Daarom bied ik 24/7 online begeleiding aan,
bij jou thuis,
in een veilige omgeving,
waar je je vragen, twijfels en angsten niet hoeft te dragen in stilte.
Samen werken maakt dit proces niet zwakker,
maar juist krachtiger.
Efkes samengevat:
Je angst is niet je vijand.
Het is jouw gids.
Jouw uitnodiging om te groeien naar een nieuwe manier van zijn: écht jezelf zijn. En precies daarom is de volgende vraag niet óf je begeleiding nodig hebt, maar waar je die vindt op een plek waar rouw, innerlijk werk en veiligheid samenkomen. Lees je nog even mee?
Begeleiding bij innerlijk werk na een scheiding: waarom één veilige plek rust geeft.
Wat ik heel vaak hoor, is dit: “Veerle, ik heb al zó veel gezocht.”
Een stukje rouw hier.
Iets over het innerlijke kind daar.
Dan weer iets over verlatingsangst, grenzen stellen of zelfliefde.
En ja…
al die puzzelstukjes geven uiteraard wel inzicht.
Maar ze brengen zelden echte rust.
Op den duur zie je door de bomen het bos niet meer en raak je vooral moe van het zoeken.
Ik herken dat zo hard want ik ben zelf ook iemand die het goed wil doen. Leergierig en steeds bereid om te kijken, te leren en te verdiepen. Maar op een bepaald moment voel jij misschien ook dat je vooral bezig bent met constructies bedenken in plaats van écht te landen. Precies daarom heb ik mijn K.R.A.C.H.T.-methode© zo opgebouwd, dat het één geheel is. Een totaalpakket. Alles in één. Zodat je alle ruis errond kan loslaten en je focus mag houden op één veilige plek.
Alles wat je nodig hebt, binnen handbereik.
Rouw.
Hechting.
Innerlijk werk.
Met begeleiding.
Stap voor stap.
In jouw tempo.
En als je het even niet meer weet,
dan mag je een gil geven.
Dan staan we naast je en helpen we je weer op weg.
Niet voor niets noemen mensen mijn methode wel eens een soort Google Maps.
Een GPS die je helpt navigeren door een periode waarin je het zelf even niet meer ziet.
Misschien mag K.R.A.C.H.T. dat ook voor jou zijn?
Geef jezelf die kans.
Begin waar het veilig voelt: met de masterclass “Gelukkig(er) leven na je scheiding”. Klik hier om jouw persoonlijk toegang te reserveren. En voel je daarna: ik wil dit niet meer alleen doen, dan ben je welkom voor een persoonlijk gevoelsgesprek. Samen onderzoeken we of mijn manier van werken bij jou past. Klik hier om jouw gesprek met mij aan te vragen.
Dit is jouw uitnodiging.
Stop met blijven twijfelen.
Je hoeft het niet perfect te doen.
Wat als je gewoon mag beginnen?
En diep vanbinnen…
weet je dat eigenlijk al.
Van hart tot hart,
Veerle




