Wat kun je doen tegen verlatingsangst? Herken je triggers en doorbreek het patroon.

door | 6 december 2025 | Blog

Deze week merkte ik iets herkenbaars op in mezelf. Een oud gevoel dat ik jaren geleden heb leren temmen, maar dat zich onverwacht toch weer even liet voelen: verlatingsangst. Het overviel me, juist omdat ik dacht dat dit stuk geen rol meer speelde. Maar zelfs in een gezonde relatie, waar je het al jarenlang niet meer hebt gevoeld, kan het toch plots de kop opsteken. Het hoeft maar één enkele opmerking te zijn die iets diep in je systeem raakt. En precies dát moment van die trigger en vervolgens dat oude gevoel dat zich heel even meldt, inspireerden me om dit thema vandaag voor jou alle aandacht te geven.

Hoe één zin je hele systeem kan triggeren…

Wat triggert verlatingsangst?

Ik zal zo meteen een aantal herkenbare voorbeelden met je delen, maar eerst neem ik je even mee naar wat er vorige week zondag bij mij gebeurde.
Iemand die al lang op mijn mailinglijst staat en trouw elke week mijn nieuwsbrief leest, reageerde op mijn blog over codependentie met de vraag: “Zijn jullie uit elkaar?” Ik had in dat blog inderdaad iets over mijn relatie geschreven om een punt te verduidelijken. Door zijn vraag vroeg ik me af of ik misschien onbedoeld iets dubbelzinnig had verwoord.

Ik herlas voor de zekerheid mijn blog en mailde hem kort terug: “Hoezo denk je dat? Wij zijn nog steeds gelukkig samen in een gezonde relatie, waar ik dankbaar voor ben.” Even later kreeg ik zijn antwoord: “Oh, dan zal dat wellicht niet lang meer duren, want mijn gevoel zei dat jij terug single bent.”

Mijn eerste gedachte was: Wat een creepy opmerking! En dan …
In een split second gebeurde het: dat knagende gevoel op mijn borstkas, alsof mijn hele systeem in alarm ging. Verlatingsangst. Heel even. Subtiel. Maar heel duidelijk voelbaar. Ik voelde de behoefte om het te delen en stuurde een screenshot naar mijn twee collega’s in ons teamgroepje. Hun reacties brachten me meteen terug naar helderheid, waardoor ik ook snel weer uit mijn traumareactie schoot.

En toch…
Toen Huibert thuiskwam, wilde ik het ook met hem delen. Hij lachte en zei:
“Wat een dwaas, die man weet precies meer dan wij weten.”

Maar dat antwoord alleen was voor mij op dat moment niet genoeg. Alweer een trigger. Ik voelde de behoefte die eronder zat. Ik gaf Huibert een knuffel, keek hem aan en automatisch kwamen volgende woorden uit mijn mond: “Hou je nog van mij?”

Hij zei: “Uiteraard, dat weet je toch?”
Jaja… het is niet omdat ik het wéét, dat ik op zo’n moment geen behoefte heb aan bevestiging.

En precies dat is één van de meest herkenbare kenmerken van verlatingsangst: de nood om even te voelen dat je veilig bent, dat je gezien bent, dat de verbinding stevig blijft. Straks vertel ik je meer over de kenmerken van verlatingsangst, zodat je ze ook bij jezelf leert herkennen. Maar eerst wil ik de twee vragen met je delen die ik altijd gebruik om een trigger écht te doorgronden.

Een trigger begrijpen met twee vragen

Laat ons dit voorbeeld even samen ontleden aan de hand van de twee vragen die ik altijd gebruik om een trigger voor mezelf beter te kunnen begrijpen.

Trigger 1: De woorden van die man “Dat zal niet lang meer duren.”

Vraag 1: Aan welke verwachting werd niet voldaan?
In mij leeft onbewust de verwachting dat mensen die mijn werk volgen, mij en mijn relatie met respect benaderen. Dat ze mijn woorden zouden lezen om zich te laten inspireren, niet om mij vervolgens vervelende opmerkingen te sturen. Je zou kunnen zeggen dat zijn woorden niet alleen het vertrouwen in mijzelf en mijn partner raakten, maar ook mijn veiligheid als professional. Ik verwachtte een normale, volwassen reactie. Wat ik kreeg, voelde eerder als een grensoverschrijdende insinuatie. (waarop ik hem ook overal heb geblokkeerd, want deze energie wil ik niet in mijn mailinglijst)

En precies daar zit de trigger:
Je verwacht veiligheid.
Je krijgt onvoorspelbaarheid.
En je systeem gaat aan.

Vraag 2: Wat hoopte ik te bereiken met mijn gedrag?
Mijn eerste reflex was om helderheid te scheppen: “Hoezo denk je dat?”
Dat is typisch voor een oude hechtingspijn: je probeert via uitleg of duidelijkheid weer grip te krijgen op iets dat onveilig voelt.

Met mijn bericht hoopte ik twee dingen te bereiken:
-Bevestiging van de waarheid: dat hij het verkeerd gelezen had.
-Herstel van de veilige verbinding: dat er niets mis was, dat zijn reactie ‘een vergissing’ bleek.

Maar in plaats daarvan kreeg ik een uitspraak die nóg meer onveiligheid opriep.
En zo zie je hoe snel een trigger kan verdubbelen.

Trigger 2: Huibert die niet spontaan zei dat hij van me houdt.

Vraag 1: Aan welke verwachting werd niet voldaan?

Vanuit een verlatingsangst-trigger wil je systeem onmiddellijke bevestiging. Het wil voelen: “Ik ben veilig. Ik word niet verlaten. Zijn liefde voor mij blijft.”
In mij zat de verwachting dat Huibert spontaan zou zeggen dat hij van mij hield, precies omdat ik net geraakt was. Hij bedoelde het absoluut niet slecht, maar zijn antwoord “Dat weet je toch?” miste precies dat stukje emotionele bedding waar mijn systeem op hoopte.

Mijn verwachting – bevestigd worden in zijn liefde voor mij – werd dus niet vervuld, waardoor ik automatisch verderging en dan maar dé expliciete vraag stelde: “Hou je nog van mij?”

Vraag 2: Wat hoopte ik te bereiken met mijn gedrag?
Ik hoopte rust te voelen en dat zijn woorden mijn zenuwstelsel weer zouden laten zakken.
Mijn verwachting was dat zijn bevestiging zou herstellen wat de eerste trigger had opengetrokken.

Maar omdat zijn eerste reactie oppervlakkiger klonk dan mijn behoefte, voelde ik me een fractie van een seconde afgewezen. Niet door hém…
maar door het oude stuk in mij dat op zo’n momenten nog steeds bang is om verlaten te worden.
Daarom stelde ik zonder die exacte woorden dé vraag die bijna iedereen stelt wanneer verlatingsangst wordt geraakt: “Wil je me alsjeblieft even laten voelen dat ik nog veilig ben bij jou?”

Toen hij dat wél deed, kwam er rust. En ebde het gevoel van verlatingsangst weg. Nu ik hier twee voorbeelden van triggers heb gedeeld, wil ik er graag nog enkele met jou delen. Misschien herken je er wel enkele?

Vijf voorbeelden die verlatingsangst makkelijk wakker maken

Triggers zijn meestal klein. Onschuldig. Soms zelfs banaal. Maar voor een systeem dat ooit verlaten werd, voelt het als een alarmbel die te snel afgaat. Tegen mijn cliënten zeg ik altijd: “Triggers zijn uitnodigingen om te groeien.” Wees je er bewust van en doe er iets ‘actief’ mee.

Dit zijn er vijf die ik heel vaak zie terugkomen:

  1. Lang op de smartphone zitten of het scherm schuin houden.
    Dit was voor mij vroeger een hele grote trigger. Ik heb bedrog ontdekt via de smartphone, dus dat gedrag was jarenlang voor mij een alarmsignaal. Je weet met je hoofd dat de ander gewoon iets kan lezen of doelloos zit te scrollen… maar je lichaam herinnert zich het moment waarop jouw wereld in elkaar stortte. En dat stukje reageert.
  2. Korte, afstandelijke antwoorden.
    Een simpele “ok” of “we zien wel” kan aanvoelen als emotionele afstand. Niet omdat het objectief iets betekent, maar omdat jouw systeem op dat moment hunkert naar verbinding. Wanneer die toon wegblijft, schiet er iets in jou aan. Zelfs het missen van een emoji (kusje, hartje) kan de alarmbel doen afgaan.
  3. Plots minder contact of langere stiltes.
    Een partner die druk is op het werk, of die even tijd voor zichzelf nodig heeft. Deze afwezigheden kunnen in jouw lichaam aanvoelen alsof iemand zich terugtrekt. Het voelt voor jou alsof de connectie afbrokkelt. En die oude angst fluistert onmiddellijk: “Zie je wel… het gebeurt weer.”
  4. Iemand die zijn/haar plannen wijzigt.
    Hij/zij zou bij je langskomen, maar moet onverwacht toch iets anders doen.
    Voor de meeste mensen een kleine teleurstelling, maar voor wie ooit verlaten werd: een diepe trigger. Niet het wijzigen van het plan doet pijn, maar de verschuiving in veiligheid. Vele mensen zien hier meteen beren op de weg en stellen zich allerlei scenario’s van vreemdgaan voor in hun hoofd.
  5. Foto’s of berichten liken van een andere vrouw/man.
    Voor een veilig gehecht iemand betekent dit weinig. Maar voor iemand met een hechtingswond roept het meteen een oud gevoel op van: “Ben ik nog wel goed genoeg? Wat heeft die ander wat ik niet heb?” Het betekent niet per se dat je jaloers bent, maar …

het is de pijn van vroeger die sneller communiceert dan jouw volwassen bewustzijn.

Zo kan ik eigenlijk nog wel een paar pagina’s doorgaan, maar je ziet vast wel wat ik bedoel met triggers voor verlatingsangst. Deel gerust wat jouw grote trigger is met ons in The Lighthouse Club, zo kunnen jullie daar onder het blog in gesprek gaan met elkaar. Fijn als jullie elkaar weer ondersteunen en helpen om helderheid te zien. Voor wie nog geen lid is maar dat nu wel graag wil worden. KLIK HIER om deelgenoot te worden van deze bijzondere besloten community op Facebook.

Maar triggers zijn dus zelden het échte probleem. Ze maken alleen zichtbaar wat er binnenin nog gevoelig is. Daarom is het helpend om te begrijpen wat verlatingsangst nu écht doet in je lichaam, in je gedachten en in je gedrag. Want pas wanneer je weet hoe deze angst zich toont, kun je er anders mee omgaan. Inzicht is altijd de eerste stap naar verandering. Daarom wil ik graag enkele kenmerken/signalen waarmee verlatingsangst zich kenbaar maakt, in dit blog ook nog met jou delen.

Hoe herken je verlatingsangst?

Ik vind het belangrijk dat je weet dat er, zowel bij verlatings- als bij bindingsangst, twee onderliggende angsten spelen. In mijn K.R.A.C.H.T.-methode© geef ik hierover maar liefst zes uur les, verspreid over drie masterclasses. Voor nu neem ik je graag kort mee in die twee angsten.

De onderliggende angsten zijn:

  • Angst voor verlating
    Dit is duidelijk: bang zijn dat iemand je verlaat, afwijst of emotioneel afstand neemt.
  • Angst voor intimiteit
    Dit wil ik toch even wat toelichten. Hier gaat het om de angst om jezelf écht te laten zien aan de ander. De angst om je kwetsbaar op te stellen, je hart te openen én echte verbinding toe te laten.

Met intimiteit bedoel ik niet alleen de verbinding die je voelt tijdens seksuele betrekking, maar vooral de diepe verbondenheid die voelbaar is wanneer je jezelf volledig durft te tonen in een relatie. Zowel op vlak van emoties als lichamelijk. De mate waarin beide angsten naar boven komen, verschilt van persoon tot persoon. Beide zijn aanwezig bij zowel verlatings- als bindingsangst, maar het zwaartepunt ligt anders. Bij de verlatingsangstige is de angst voor verlating primair en zichtbaar aan de oppervlakte. Terwijl we bij de bindingsangstige zien dat de angst voor verlating secundair is en meer verborgen zit.

En omgekeerd zien we dat de angst voor intimiteit bij de verlatingsangstige secundair is, terwijl dit bij de bindingsangstige net primair en vaak bepalend is in relaties. Belangrijk is ook dat je weet dat het geen bewuste angst is die je voelt, maar een subtiele spanning die je herkent op momenten dat verbinding je raakt. Dat zijn die momenten waarin oude pijn zich weer even kan laten zien. Je gedachten kunnen dan echt helemaal op hol slaan en je ziet de ergste scenario’s in je leven passeren.

Ik ben bang
voor dat moment,
waarin mijn hart
zich weer vergist in wie het kent.

Als jij je nu afvraagt of verlatingsangst ook bij jou speelt, nodig ik je uit om even te voelen welke kenmerken je herkent in een (liefdes)relatie. Ik schrijf ‘liefdes’ bewust tussen haakjes, want deze angst kan in eender welke relatievorm voelbaar zijn.

Enkele vaak voorkomende signalen bij verlatingsangst:
• een laag zelfbeeld
• de ander claimen
• overanalyseren
• moeite hebben met alleen zijn
• te snel verliefd worden en/of snel hechten aan de ander
• de ander controleren
• codependentie
• jaloezie
• moeite hebben met vertrouwen
• gevoelig voor kritiek

En daarnaast zie ik deze ook heel vaak opduiken:
• voortdurend bevestiging nodig hebben
• moeite met grenzen stellen (uit angst voor afwijzing)
• je verantwoordelijk voelen voor de gevoelens van de ander
• angst wanneer de ander tijd voor zichzelf nodig heeft

Herkenbaar? Wees mild voor jezelf, lieve jij. Heb geen oordeel en voel alsjeblieft geen schaamte. Je bent hier niet mee geboren. Dit is iets wat je hebt aangeleerd, omdat je toen geen andere keuze had. Ooit was dit gedrag jouw manier om te overleven. Een kind doet wat het moet doen om verbonden te blijven.

Als je nu verdriet voelt bij het lezen van dit blog

weet dan dat dit niet raar is. Het erkennen van de sporen van oude pijn, die jou ooit moesten beschermen, brengt ook rouw met zich mee. Je mag dat verdriet toelaten, het aankijken en omarmen, zodat je daarna weer een stapje verder kunt gaan.
Je mag jezelf alle ruimte geven om dit oude patroon te doorbreken, want vandaag houdt het je eerder tegen om gelukkig te zijn, dan dat het je vooruit helpt. Sta jezelf toe om te voelen dat dit niet voor altijd zo hoeft te blijven. Het is niet wie je bént, het is iets wat je meedraagt én wat je nu mag loslaten.
Ook jij kunt kiezen voor een vrijer pad. En ja… ook jij kunt dit, net zoals ik, stap voor stap doorbreken. Op jouw tempo. Met de juiste handvatten, die jou nu helpen dragen wat vroeger te zwaar is geweest.

Verlatingsangst doorbreken: hoe doe je dat?

Ik weet dat ik in herhaling val, maar toch wil ik het nog eens benadrukken: in de allereerste plaats is bewustwording nodig. Altijd. Je moet je bewust zijn van je verlatingsangst of van je bindingsangst. Zolang je niet ziet wat er speelt, blijf je reageren vanuit oude reflexen die jou vroeger hebben beschermd, maar die je vandaag vooral blokkeren. Wanneer je bewust wordt, ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen wat er écht in jou gebeurt. Zodat je kan stilstaan bij dat deel in jou dat bang is om verlaten te worden of om zich open te stellen.

Maar om die bewustwording toe te laten, moet je je ook veilig genoeg voelen. Veiligheid creëer je nooit alleen in jezelf, maar ook in verbinding. Het helpt enorm wanneer je weet dat je je vragen mag stellen, dat je gedragen wordt en dat je er niet alleen voor staat. Dat is precies waarom bij al mijn trainingen een community hoort: een plek waarin je terecht kan met je inzichten, twijfels, triggers en vragen. Alleen dan kan je je voorzichtig openstellen voor nog meer verbinding, meer nabijheid en werkelijke intimiteit.

Daarom is stap één altijd: bewust worden van je hechtingswond. Want zonder bewustzijn kun je een onveilig patroon niet doorbreken. Vanuit die bewustwording kun je verder bouwen. Een paar richtingen die ik je wil meegeven vanuit mijn expertise:

  • Leer je lichaam kennen.
    Je zenuwstelsel vertelt sneller dan je hoofd wanneer je getriggerd bent.
    Let op je ademhaling, je borstkas, je kaken.
    (Ik voel verlatingsangst bijvoorbeeld op mijn borstkas en in mijn keel. Het is alsof daar eerst de knoop verschijnt.)
  • Herken je automatische reflexen.
    Controleren, pleasen of juist terugtrekken zijn strategieën van vroeger.
    Niet wie jij werkelijk bent.
    (Bij mij was dat jarenlang mijn hyperalertheid rond de smartphone van mijn partner. Bij elke trigger hield ik dat toestel extra in de gaten. En ja… ik geef eerlijk toe dat ik er soms in keek.)
  • Kies voor kleine veilige ervaringen.
    Vertrouwen bouw je niet op met grote sprongen, maar met mini-momenten waarin je voelt: ik ben oké, ik ben veilig, ik mag hier zijn.
    (Toen Huibert en ik net samen waren, voelde die veiligheid voor mij haast onnatuurlijk. Mijn systeem kende dat niet. Ik moest echt leren omgaan met rust en stabiliteit, met iemand die niet wegging.)
  • Communiceer vanuit je volwassen zelf, niet vanuit je wonde.
    Dat vraagt oefening, mildheid en soms begeleiding, maar het verandert alles.
    (Ik herinner me nog levendig dat ik op een bepaald moment eerlijk toegaf dat hij me misschien ooit zou betrappen terwijl ik in zijn smartphone keek. In plaats van boosheid of drama, keek hij me aan en zei: “Ik begrijp jouw angst.” Dat antwoord veranderde iets in mij.)

En dan wil ik je nog iets heel belangrijks zeggen, lieve jij. Je doorbreekt dit niet door er alleen maar over te lezen. Echt waar, je kan nog honderd boeken lezen over hechting, codependentie en verlatingsangst: het zal je bewustzijn geven, maar niet de heling waar je op hoopt.

Want na bewustwording komt het echte werk: doorvoelen. Je moet nieuwe ervaringen opbouwen en gerichte oefeningen doen die je zenuwstelsel stap voor stap meenemen in dat proces. Precies daarom besteed ik in mijn K.R.A.C.H.T.-methode© zoveel aandacht aan oefeningen, want met theorie alleen kom je er niet doorheen.

In mijn driedelige masterclasses over verlatings- en/of bindingsangst leer ik je niet alleen hoe je individueel kan helen, maar ook hoe je als koppel elkaar hierin kan ondersteunen. Daarnaast leg ik de twee emotionele vicieuze cirkels uit waar verlatings- en bindingsangst je telkens opnieuw in trekken.
Dat inzicht helpt je om soms binnen enkele seconden, je eigen gedrag te analyseren én om te buigen. Zo zie je maar, de innerlijke reis is diep en waardevol werk. Maar vooral: het is werk dat je leven én je relaties op elk niveau voorgoed kan veranderen.

Nog een gouden tip om jezelf tot rust te brengen

Voor wie nog vaak getriggerd wordt, wil ik je graag één gouden tip meegeven die je meteen kunt gebruiken wanneer je systeem in alarm schiet. Alles begint bij deze twee eenvoudige bewegingen: ontladen en opladen.

Ontladen

betekent dat je je lichaam eerst helpt om spanning los te laten. Dat kan op heel zachte manieren: langer uitademen dan inademen, je schouders laten zakken, even wandelen, je handen warm wrijven of gewoon even heel luid gillen. Je kunt net zoals ik ook behoefte hebben aan verbinding. De trigger en je gevoel delen zoals ik deed met mijn team na dat creepy antwoord op mijn mail. Het delen met Mieke en Els, gaf me het gevoel van ‘gezien en gehoord’ zijn waardoor ik meteen tot rust kwam. Daarom moedig ik mijn cliënten ook altijd aan om op momenten van triggers nooit naar hun ex te sturen, maar naar ons in de community. Niemand hoeft dit alleen te doen, je mag je laten dragen in een veilige omgeving.

Opladen

is daarna terugkeren naar jezelf. Even tijd en ruimte nemen om te aarden. Een hand op je hart leggen. Je voeten voelen op de grond. Een zin fluisteren die je rust geeft, bijvoorbeeld: “Ik ben hier. Ik ben veilig.” Of iets kleins doen dat je terug richting geeft: water drinken, een raam openen, even met je gezicht in de zon of een warme douche nemen. Het is soms maar één minuut. Maar die minuut kan het verschil maken tussen oude pijn die jou overneemt … of jij die opnieuw leiding neemt vanuit jouw volwassen zelf.

Wil je leren hoe je dit nog dieper kunt integreren met de K.R.A.C.H.T.-methode©? Dan is mijn masterclass jouw volgende stap. In twee uur tijd neem ik je mee in alles wat je moet weten om jouw hart te helen en terug gelukkig te kunnen zijn na een scheiding of relatiebreuk.
Als je wil aansluiten: hier wacht een plek op je.

Heel graag tot snel.
Van hart tot hart,
Veerle

Uitnodiging:

Als je voelt dat dit blog iets in beweging heeft gezet, nodig ik je uit om vandaag al een mini stap te zetten richting meer innerlijke rust. Je hoeft niet onmiddellijk grote beslissingen te nemen. Je hoeft zelfs niets te delen als dat nog te spannend voelt. Word gewoon deelgenoot van The Lighthouse Club: een veilige privé plek op Facebook waar je mag meelezen, meekijken, meedoen én meegroeien… helemaal op jouw tempo en op jouw manier. Ook als passief lid ben je meer dan welkom.

Deze groep herinnert je vijf keer per week aan wie jij bent, wat je verdient en hoe waardevol je bent. Want consequente zelfreflectie en verbinding met gelijkgestemden is dé sleutel om niet terug te vallen in oude patronen. Als jij jezelf en je toekomst serieus neemt, dan gun ik je deze community van harte. Klik hier en kom erbij, lieve jij. Nu nog voor het symbolische bedrag van 36 euro per jaar. Wanneer je nu instapt, behoud je dit bedrag voor zolang deze groep bestaat. Ben je al lid? Dan hoef je niets te doen. Je lidmaatschap wordt elk jaar automatisch verlengd. Wil je ooit stoppen, dan kan dat heel eenvoudig door te antwoorden op de mail die je van mij krijgt in de elfde maand.

Lees ook

Alleen verder na lange relatie: “Wie ben IK zonder WIJ?”

Wanneer je na een lange relatie alleen verder moet. Je dacht misschien dat vooral die stilte in huis het moeilijkste zou zijn. Maar wat als je ontdekt dat je niet alleen je partner mist, maar ook een stukje van jezelf bent kwijtgeraakt? Want wie ben je eigenlijk...

Te veel bezig met je scheiding? Voelen is niet voeden.

Ben je bang dat je te veel bezig met je scheiding bent? Dat je door te praten, voelen en terugkijken juist blijft hangen in je verdriet? Misschien denk je daarom dat doorgaan veiliger is dan stilstaan. Maar wat als precies dáár de verwarring zit? Want je pijn voelen...

Vertrouwen herstellen na liegen: hoe leer je weer vertrouwen?

Wanneer je ontdekt dat je ex vaker tegen je heeft gelogen, doet dat pijn. Maar op een bepaald moment gaat het niet meer alleen over hem. Of over haar. Dan gaat het over wat al dat liegen, verzwijgen en ontkennen met jóu heeft gedaan. Misschien voelde je al langer dat...

Ze zeggen dat ik al verder had moeten zijn…

“Komaan hé, herpak je eens. Je ex gaat toch ook gewoon verder met zijn leven?” Of: “Het is ondertussen al vijf maanden geleden. Vind je zelf niet dat je al wat verder had moeten staan?” Misschien heb jij zo’n zin ook al eens gehoord sinds je scheiding of relatiebreuk....

Had ik mijn relatie kunnen redden?

“Wat als we toen al hadden geweten wat we nu weten?” Die vraag kan na een scheiding pijnlijk lang blijven hangen. Zeker wanneer jij ondertussen wél oude patronen herkent en steeds beter begrijpt wat er binnen jullie relatie speelde. Misschien denk je: als we eerder...

Uit elkaar na vakantie?

Misschien vertrok je deze zomer nog met de hoop dat jullie vakantie iets zou herstellen. Even weg van de drukte. Meer tijd voor elkaar. Misschien eindelijk weer dat gevoel van 'wij'. Maar wat als juist die paar weken zichtbaar maakten wat je thuis al veel langer...

Jezelf kwijt na scheiding? Waarom je niet terug hoeft naar de oude ik

Jezelf kwijt na scheiding. Zo omschrijven zoveel mensen het gevoel waarmee ze na hun breuk achterblijven: “Ik wil gewoon de oude ik terug.” Heel begrijpelijk, want door het verdriet herken je jezelf soms nauwelijks nog. Toch is er een vraag die veel verder gaat: ben...

Meer

GRATIS E-BOOK

Als rouwtherapeut én scheidingscoach help ik dagelijks mensen, met het verwerken van hun scheiding.

Stel je voor dat jij te midden van dit proces een handleiding krijgt,
zodat je exact weet wat je te doen hebt,
zodat je écht weer verder kan met je leven,
zodat je weer vertrouwen krijgt in jouw toekomst.

Ontdek vandaag nog dé 6 stappen die je nodig hebt om
je SCHEIDING als een KANS te zien.

The Light House Club

Ben jij gescheiden?
Zou je graag willen verbinden met andere gescheiden
m/v die voelen wat jij voelt?

Dan ben je welkom,
in mijn privé Facebook groep,

The Lighthouse Club

De groep is 24/7 bereikbaar.

GRATIS GESPREK

Je zou je verhaal wel eens willen vertellen,
niet zomaar om je HART te luchten,
maar omdat je vooruit wilt in je leven!
Zullen we samen ontdekken wat jij nodig hebt?
Tijdens een gevoelsgesprek analyseer ik jouw situatie,
zodat jij DIRECT weet waar je aan toe bent.
Na afloop vertel ik jou of mijn K.R.A.C.H.T.-methode ook
jou kan helpen om terug gelukkig(er) te zijn.
Je krijgt van mij een eerlijk advies, want deze methodiek
is niet voor iedereen.