Webinar

19. Fase 4 Depressie/ ROUW

4 Reacties

  1. Ik vlucht nog vaak, ben blij als ik leuk afspraken heb. Maar steeds meer is het geen echt vluchten want ik kan ook wel redelijk alleen zijn. Ik vraag inmiddels best om hulp, zeker in de groep. Ik dus te zeggen wat me bezig houdt, zelfs als het een beetje stom klinkt. Maar of ik al echt geloof dat het ooit weer echt goed met mij zal gaan vind ik moeilijk.
    Ik heb wel soms wel suïcidale gedachten, al zal ik (met mijn meiden) daar nooit aan toe geven.

    • Lieselotte, je mag ook leuke afspraken hebben hé. Het is net goed dat je dat doet en daarvan kunt genieten. Met vluchten wordt vooral bedoeld dat je je pijn niet onder ogen wilt zien, dat je dus altijd vlucht en je geen stappen zet om je rouwproces aan te gaan. Dat doe jij dus niet hé, want je bent goed bezig met de K.R.A.C.H.T.-methode.
      Fijn te lezen dat er toch ook al momenten zijn dat je alleen kunt zijn, stap voor stap Lieselotte!
      Goed dat je geen drempel voelt om te ventileren in de groep en dat je daar op tijd om hulp vraagt!
      Begrijpelijk dat je dat nu nog niet goed kunt geloven, maar ook voor jou breekt die donkere wolkenhemel echt weer open.
      Blijf daarin geloven dat die blauwe hemel niet weg is.
      Dat die donkere gedachten er soms zijn, dat is herkenbaar, heb ik ook gehad, maar kijk, ik heb volgehouden en doorgezet. Dus als ik dat kan zie ik geen enkele reden dat jij dat niet zou kunnen. Dikke knuffel en nog eens op tijd verbinden met ons als je dat nodig hebt. Beloofd?

  2. Deze fase heb ik deze maand doorgemaakt. Ik ben nu net 1 maand met de KRACHT methode bezig. Ik dacht dat ik in een hele diepe put zat waar ik nooit meer uit zo komen. En kijk nu waar ik een maand later sta. Gelukkig heb ik hulp gevraagd. Ik kwam jouw post tegen op Facebook op het juiste moment en ik ben ook onmiddellijk gestart met een gevoelsgesprek aan te vragen en onmiddellijk te starten met de KRACHT methode. Ik vertoonde ook vluchtgedrag, ik werkte heel veel, kon niet alleen zijn al mijn vrije tijd plande ik met vriendinnen zodat ik nooit alleen was.
    Dit weekend ben ik alleen en ik moest niet werken op zaterdag. Gisterenochtend dacht ik 1 sec shit ik ben alleen en heb niks afgesproken… ik voelde me heel even eenzaam en heb tegen mezelf gezegd je bent niet eenzaam, kijk aan wat de dag je brengt… mijn broer is me komen helpen met een nieuwe koelkast, ik heb gepoetst, Webinars gekeken, met een vriendin gaan koffiedrinken, lekker op de bank tv gekeken. Hele rustige dag gehad en goed geslapen… Het komt allemaal goed. Ik merk ook dat het veel doet hoe je je mindset insteld. Ik had ook kunnen blijven hangen in ojee ben de hele dag alleen, ik heb niks te doen… dan had ik waarschijnlijk geen leuke dag gehad. Nu heb ik het losgelaten en het werd vanzelf leuk.

  3. Dat klopt Nathalie, ben heel blij dat je dit nu ziet. Je zat in de fase depressie, je had geen depressie en je bent je depressie niet.
    Iedereen gaat hierdoor en als je ermee aan de slag gaat ervaar je ook dat je eruit komt.
    Het was heel moedig van je om in dat moment dat je zo diep zat hulp te zoeken en te aanvaarden.
    Kijk wat het jou gebracht heeft.
    Daar mag jij jezelf dankbaar om zijn.
    Mooi om te zien hoe jouw onderbewustzijn jou bang aan het maken was voor het alleen zijn, maar jij was je daar bewust van en bent daar niet in meegegaan. Wat goed van je!
    Bedankt om dit met ons te delen Nathalie.

Een reactie versturen